Ψαλμός 130

¹«Ωιδή των Αναβαθμών.» Εκ βαθέων έκραξα προς σε, Κύριε.

²Κύριε, εισάκουσον της φωνής μου· ας ήναι τα ώτα σου προσεκτικά εις την φωνήν των δεήσεών μου.

³Εάν, Κύριε, παρατηρήσης ανομίας, Κύριε, τις θέλει δυνηθή να σταθή;

⁴Παρά σοι όμως είναι συγχώρησις, διά να σε φοβώνται.

⁵Προσέμεινα τον Κύριον, προσέμεινεν η ψυχή μου, και ήλπισα επί τον λόγον αυτού.

⁶Η ψυχή μου προσμένει τον Κύριον, μάλλον παρά τους προσμένοντας την αυγήν, ναι, τους προσμένοντας την αυγήν.

⁷Ας ελπίζη ο Ισραήλ επί τον Κύριον· διότι παρά τω Κυρίω είναι έλεος, και λύτρωσις πολλή παρ' αυτώ·

⁸και αυτός θέλει λυτρώσει τον Ισραήλ από πασών των ανομιών αυτού.